Contentmigratie: hoe snel gaat de oude server uit?

Als een nieuwe site live gaat, kan de oude server uit. Een kwestie van een knopje omzetten. Toch? Vaak is het niet zo eenvoudig. Het duurt langer dan iedereen van tevoren voordat je de UIT-knop kunt indrukken. Hoe komt dat? En wat moet je doen om snel afscheid te nemen van je oude content?

Drie redenen waarom de server niet meteen uit kan

De eerste reden dat een oude server nooit onmiddellijk uit kan is de hoeveelheid. Een organisatie die zonder belemmeringen content produceert, komt in een paar jaar al gauw tot (tien)duizenden pagina’s en een veelvoud daarvan aan documenten.

Blikseminslag, Archiefbeeld Haarlems dagbladTwee: content is nooit van één persoon. Kijk maar eens naar het aantal redacteuren en contentmanagers dat door de jaren heen rechten heeft gekregen voor het CMS. Zeker in wat meer democratische (project)organisaties is de content van iedereen. Alle contenteigenaren beslissen dan ook in meer of mindere mate mee over de content. Zij hebben er ook voor betaald.

Ten derde: content migreren kost geld. Los van de uren die redacteuren maken om de content om te schrijven, betekent een migratie vaak een server-upgrade. Et voilà, historische applicaties worden niet meer ondersteund. Die  moeten worden omgebouwd en dat kost geld. Tenzij corporate de portemonnee trekt, zullen contenteigenaren daar niet veel voor voelen. Het draait toch prima op de oude server?

Maar niemand wil een jaar twee sites naast elkaar in de lucht houden. Dus, hoe voorkom je deze situatie?

Gefaseerde livegang

Het klinkt paradoxaal, maar: neem de tijd. Zet de content in fases om naar de formats van de nieuwe site. Begin rustig en ga live als een van tevoren bepaald percentage content is omgezet. De rest volgt later.

Bij de contentmigratie van Vilans, een kennis- en netwerkorganisatie voor langdurende zorg, is ook zo’n getrapte benadering toegepast. Een maand voor livegang was kwart van de oude content omgewerkt naar het nieuwe format (het grijze vlak in onderstaand diagram). Eenderde van de oude content bleef gehandhaafd (het blauwe vlak). En 40%  werd weggegooid.

Een graduele overgang moet wel samengaan met een goede doorverwijzingsstrategie. De oude en de nieuwe site bestaan immers een periode naast elkaar. Dat wat vervangen is, verwijs je steeds naar nieuw, want, oude en nieuwe content moeten goed vindbaar blijven. Op het moment dat een domeinnaam gaat verwijzen naar de nieuwe server zijn de oude pagina’s (het blauwe vlak) niet meer vindbaar voor google.

Automatisch doorverwijzen

Het doorverwijzen van de oude naar de nieuwe pagina kan met een script worden afgevangen. Als een pagina wordt opgevraagd, checkt het script of de oude content wellicht al vervangen is, en stuurt de bezoeker in dat geval gericht door naar de betreffende pagina op de nieuwe site.

Overdrijf niet

Maak je doorverwijzingsstrategie ook niet te ingewikkeld. Hoe eenvoudiger hoe beter. Bij de overgang van Vilans werd er op paginaniveau doorverwezen. Van alle 17.000 pagina’s werd vastgesteld wat ermee moet gebeuren. Bij Vilans was dit detailniveau nodig, omdat de site bestond uit een verzameling van honderd(en) subsites. Bovendien was de organisatie de ranking schade van de vorige migratie nog niet helemaal te boven. Die moest bij deze contentmigratie zo beperkt mogelijk blijven.

Een laatste tip. Weet wat je hebt. Als je in de beginfase een goede content audit hebt uitgevoerd, dan ken je alle hoeken en gaten van de server en kom je niet voor verrassingen te staan.  Je kunt dan op tijd de boodschap brengen dat contentmigratie meer tijd kost dan iedereen denkt. Dé reden om het goed aan te pakken, want anders staat die oude server na een jaar nog aan, en bid je god op de blote knieën voor een blikseminslag in het serverhok.

Be the first to leave a comment. Don’t be shy.

Join the Discussion

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>